“Recordando a música do Colexio”

50 Aniversario do Colexio PP. Somascos

anterior      portada

Música Pop

O Colexio PP. Somascos foi pioneiro na Guarda en moitas cousas, unha delas a “música moderna” alá polos anos 60. Joaquín Miguel Villa fixo un rápido, pero completo percorrido polos grupos xurdidos no colexio. A finais dos sesenta, dixo, apareceu un grupo de alumnos que se chamou “Los Juncos”. Pero foi na década dos 70 e primeiros anos dos 80 cando a música pop acadou o seu apoxeo no colexio, coa aparición doutro cura italiano, o P. Juan Carlos Pronzati,  que ensinou a moitos xoves alumnos a tocar a guitarra e os teclados. Así naceron varios grupos daquela, como Krypton, Sal y Pimienta ou Edelweis. Postos en contacto cun daqueles músicos, Enrique Vicente Morillas, logrou reunir para este concerto a 5 ex-alumnos: Quico Vicente (baixo), quen chegara a ser xa aos 18 anos músico profesional cos Bambinos; Nandi Martínez Dorado (batería), que tamén foi músico profesional nos Bambinos; Félix Ferreira Conde (guitarra), quen levaba 30 anos sen coller este instrumento; Guillermo García Lomba (teclados). Non tocaba música pop dende a súa saída do colexio, converténdose en teclista da Coral Casablanca de Vigo; Enrique Vicente Morillas (voz e guitarra). Despois dos Somascos tocou en varios grupos de Rock’n’roll (Cosa Nostra, Pk2), chegando a gravar un disco.

Como invitados especiais compartindo escenario cos ex-alumnos do colexio dos Pais Somascos estiveron Ciano Valcárcel (voz), profesor no Colexio de Educación Especial San Xerome, centro onde o grupo que estaba no escenario do 50 Aniversario estiveran a ensaiar neste último mes. E tamén tocou nunha das pezas o neno Jorge García Cabanelas, fillo do teclista, que acudiu a todos os ensaios co seu pai e desexaba tocar unha peza cunha guitarra eléctrica que era máis alta ca el.

Dada a ocasión para a que se formou este grupo, decidiron presentarse ao público con nome de “50 Aniversario”. e hai que dicir que o público, maiores e pequenos, reclamaron "outra" e "outra" ata catro veces obrigando a esta formación musical a prolongar táboas para satisfacer a demanda dos que reclaman máis música.

Enrique Vicente agradeceu a Edu e Fran, os técnicos de son, o extraordinario esforzo realizado para dar a mellor sonoridade a un recinto que ofrecía dificultades auditivas, pero que coa súa profesionalidade lograron a mellor calidade para a música e a voz en directo.

anterior       portada